Gisteren weer een clubavond. De trent zet gewoon door. het lijkt wel of ik met de week slechter ga spelen. 1 techniek waar ik al jaren mee worstel is : trekballen.
Op een of andere manier is een trekbal bij mij geen zekerheidje.
Mijn mikpunt zit meestal helemaal verkeerd, terwijl ik de theorie behoor te weten. lijkt het wel of ik met het aankijken van de bal een natuurlijke oogafwijking heb. mijn stootbal loopt bij 80% van de trekballen niet zoals hij zou moeten gaan. ik ben benieuwd of Gerard daar volgende week een truukje op weet.

Trainen :

ik neem het me steeds voor maar op een of andere manier komt het er nooit van. ik ben van nature lui aangelegd, en als ik de hele dag denk ik kan vanavond wel even een uurtje gaan trainen, denk ik toch als ik eenmaal thuis achter mijn laptop zit : volgende keer maar.
Ik weet het, zo kom je er nooit natuurlijk. en ik heb me echt voorgenomen om vanaf de volgende week maximaal te gaan trainen. Anders hebben de lessen die ik ga nemen natuurlijk ook geen enkele zin.

Gisteravond weer clubavond, de warmte maakt je minder enthousiast om te spelen. Toch 2 partijen gespeeld tegen Marcel. Een goede kaderspeler die een goede techniek bezit en een prima spelinzicht heeft. Wederom kreeg ik te maken waar ik al weken mee worstel. Ik geef mezelf een veel te hoge moeilijkheids graad. Ik denk dat iedere bal te verzamelen is en dan gaat het mis. Gevolg een partij van 2 moyenne. Na een peuk in de inmiddels frisse wind buiten, de tweede partij en een andere instelling. De focus werd meer gericht op het maken van de carambole, en veel minder op het overhouden. Gevolg een partij van 5 gemiddeld. Terecht vroeg Marcel aan het eind van de partij aan mij : Ben je er blij mee? eerlijk gezegd, nee. het gemiddelde was prima natuurlijk, maar de manier waarop ik gespeeld had kon me niet bekoren.

hmm wat is biljarten toch moeilijk

Mijn naam is Ron, ik ben 42 jr oud en getrouwd met Carla.
Mijn grote passie is biljarten. ik ben een jaar of 20 geleden in contact gekomen met de biljartsport. al was het toen nog niet echt sport maar meer een balletje stoten in het cafe. Op die manier heb ik een jaar of 10 in de wilde bond gespeeld. Dat was min of meer de ene kroeg tegen de andere. het spel bestond voornamelijk uit caramboleren. en met ong. 2,5 moyenne zat ik een beetje in de top van die bond.

Een jaar of 5 geleden heb ik de overstap gemaakt naar de KNBB. Een pak aan en een strikje om, was een hele verandering maar ik voelde me er goed bij.
Het biljarten werd wat serieuzer benaderd en ook daar kon ik me goed in vinden. De eerste jaren in de KNBB speelde ik bij ADO, een kleine club met ong 10 leden. we hadden een leuk team, maar met ong 2,5 moyenne zat ik aan de top bij die club. 2 jr geleden maakte ik de overstap naar Onder Ons in Beverwijk.
Een geweldige club met een eigen clubhuis met 5 biljarts en 2 grote tafels voor het driebanden. Ikzelf speel overigens Libre. Ik kwam daar op de donderdagavond waar alleen maar toppers spelen. mannen die lachend 20 a 30 moyenne kader spelen, en ik was onder de indruk. Dat wilde ik ook. Ik kreeg dan ook veel aanwijzingen van die mannen, en probeerde mijn spel dusdanig te veranderen dat ik de ballen op dezelfde manier trachtte te spelen als die kaderjongens.Mijn spel ging vooruit, maar mijn moyenne bleef min of meer hetzelde. op de clubavond heb ik een goede periode gespeeld en daar staat mijn moyenne nu op 4 gemiddeld, maar in de competitie sta ik nog steeds op 2,5.

Een vreemd fenomeen maakte zich van mij meester, Spanning!
Vorig seizoen  was mijn eerste jaar in een team van Onder Ons.
Een leuk team met een missie, ze wilden kampioen worden van de 2e klasse. Iets wat ons redelijk lukte tot halverwege de competitie.
We stonden bovenaan en mijn medeteamleden speelden prima partijen, en ik? ik stond te schutteren, te beven en te schudden aan de tafel. wat gebeurde er met me vroeg ik me af. Ik kon het niet goed plaatsen, mijn tegenstanders "lagen" me niet, en ik mistte balletjes die je met je ogen dicht nog kon maken. het einde van het seizoen werd een deceptie, we werden op de laatste speelavond derde met 1/10 moyenne verschil. Het team was aangeslagen, we zaten er zo dichtbij. Ikzelf had het halverwege al verbruid, ik verloor partijen met een dusdanig groot verschil dat we het extra punt niet eens kregen terwijl we 2 van de 3 partijen hadden gewonnen.
Het seizoen was afgelopen en ik gaf mezelf een taak, TRAINEN.

Die training werd zoals ik altijd train, partijtjes spelen met mijn biljartmaat Frank. Maar nog steeds zie ik te weinig progressie. Na een gesprekje met een kaderspeler die me vertelde dat hij les had, was ik zwaar verbaasd.
Les? jij? maar jij kan al zo goed spelen?
afijn ik dacht als hij daar veel van opsteekt wat zal dat met mij gaan doen?
Dus de stoute schoenen aangetrokken en meneer Klinkert opgebeld en een afspraak gemaakt. 15 juli gaat het gebeuren, mijn eerste officiele les.
Ik ben erg benieuwd wat dat met mijn spel gaat doen. Uiteraard zal ik daarbij ook moeten trainen, iets wat ik ook nog niet eerder heb gedaan. Maar ik ben gedreven, ik heb er zin in en wil op dit blog graag neerzetten hoe ik me voel, hoe ik speel en hoe de vooruitgang (of niet) verloopt.